Onze eerste bekerwedstrijd, vrij laat in het seizoen. De 1e ronde waren we vrijgesteld omdat we vorig jaar ver gekomen waren. Nu thuis tegen Vegtlust, een kleine club uit Maarssen met een strijdbare naam. En die deden ze eer aan, want hoewel wij op papier veel sterker waren (160 ratingpunten meer!!), ging het allerminst van een leien dakje.
Peter kwam moeilijk uit de opening, en probeerde te compliceren terwijl hij nog niet had gerokeerd. Tricky. Johan: tegen Vegtlust kreeg ik met wit een prettige stelling, maar druk over de enige open lijn en met een paard tegen een slechte lopen. Helaas koos ik uiteindelijk voor een afwikkeling naar een dame-eindspel dat niet te winnen was. Remise dus! Freek kwam wat gedrongen uit de opening en wist niet echt “zijn soort spel” te krijgen, en kwam ook niet verder dan remise. Luuk wilde met een pionnenopmars aanvallen op de koningsvleugel maar kwam er daar niet doorheen. Hij switchte naar de damevleugel maar kon daar ook niet winnen: remise.
Ondertussen zat ik in tijdnood in opperste concentratie door te spelen, terwijl ik geen idee had wat er op de andere borden gebeurd was. In de strijd tussen wit’s actieve stukken en mijn pionnen op de damevleugel trok ik aan het langste eind, en in onderstaande stelling heb ik zojuist 34 … b3 gespeeld.
Waarna de witte loper jammerlijk op b1 komt te staan en even geen kant meer op kan. Het is compleet gewonnen voor zwart (Zugzwang), maar best ingewikkeld, met in wederzijdse tijdnood diverse fouten van beide spelers. Ik was dan ook blij dat mijn tegenstander net wat meer fout deed dan ik en op moest geven. Ik blij dat ik na lange strijd had gewonnen. En mijn teamgenoten blij want die dachten dat het wel eens remise kon worden net als bij hen, en we bij een 2 – 2 stand zouden moet gaan vluggeren.
Op naar de volgende bekertegenstander: DBC (hmm, kennen we die ergens van….?)
Peter