Aan het eind van het vorige seizoen was het eerste 4-tal kampioen van de eerste klasse met het maximaal aantal te behalen punten. Het werd tijd voor een treetje hoger; de kampioensgroep. Met de zes spelers waar we tot nog toe mee gespeeld hebben moet het mogelijk zijn om hoog mee te draaien in de kampioensgroep. De eerste twee wedstrijden kwam dat er echter nog in het geheel niet uit. Door diverse omstandigheden en soms wat tegenslag verloren we twee maal jammerlijk. Het niveau was gewoon te wisselvallig; partijen die'kat in het bakkie' leken gingen plotseling verloren en dat kost je iedere keer de punten.

Nu dan toch
Vrijdag 20 januari, uit tegen Baarn ging het eindelijk de goede kant op. Wisselvalligheid in de partijen was er nog wel maar op het juiste moment werden de punten gescoort; we wonnen met 1-3. We zijn daardoor eindelijk aangehaakt in de competitie en gaan natuurlijk minimaal voor klassebehoud.

Spelverloop
Op bord 4 speelde Kees wassink zijn allereerste externe wedstrijd. Met zwart moest Kees opboksen tegen een sterke aanval tegen zijn koningsstelling ontstaan vanuit een Engelse opening. Het kwam zelfs zo ver dat de tegenstander een loper op de diagonaal van Kees' koning zette met tussen de loper en de koning een toren van Kees. We weten allemaal wat dat betekent; een penning en dus narigheid. Wonder boven wonder maakte de tegenstander een reeks wonderlijke en foutieve beslissingen waarna Kees de overhand kreeg. Met prima actief spel van zijn Dame wist Kees te voorkomen dat zijn koning verder in de problemen zou komen en won.
Op bord 3 speelde Wim Smit een wisselvallige partij. Vanuit de opening wist hij met wit snel een paard te winnen voor twee pionnen. Een zet of tien later echter bleek, terugkijkend, dat de zetten van wit veel minder effectief waren geweest dan die van zwart. Opeens werkten de zwarte stukken, hoewel in de minderheid, samen en werd het spartelen voor de onsamenhangende witte stukken. Zwart speelde aggresief en snel werd het positionele voordeel omgezet in groot materieel voordeel. Wim was verloren en wist dat hij na de prachtige opening ergens de boot gemist had... 1-1
Aan bord twee speelde Freek Busstra met zwart. Zoals we gewend zijn van Freek werd het een aanvallende partij. Na beider korte rochades kwamen zowel voor wit als voor zwart de dame, een aantal lichte stukken en een pion in het geweer tegen de vijandelijke koning. Nauwkeurig rekenwerk was vereist om telkens de juiste voortgang te vinden. Freek deed dat het best; de tegenstander vergaloppeerde zich en verloor een paard. Dit voordeel werd door Freek snel binnengesleept tot een vol punt, 1-2 voor Houten.
Op bord 1 speelde Joop een lange partij. Het was zo'n partij waarin je van begin tot eind ietsje beter staat, daardoor iets eenvoudiger en sneller de juiste zetten vindt dan de tegenstander en af kan wachten tot het beslissende moment zich eigenlijk vanzelf aandient. Dat moment kwam toen de witte stukken optimaal stonden en de pionnendoorbraak gestart kon worden. In een aantal zetten was er veel materiaal verdwenen, waarbij zwart het meest had moeten inleveren. In vliegende tijdnood miste zwart nog een (lastig te vinden) remisemogelijkheid door een eeuwigschaak-maneuvre. Tegen het eind van zijn tijd en in een hopeloos verloren stelling gaf zwart het op. 1-3 voor Houten.