Login Form

Puzzel van de dag

Nederlaag tegen kampioen Zeist
 
 

Het tweede viertal speelde in de dubbelrondige viertallencompetitie tegen Zeist 1, dat zich bij een overwinning kampioen mocht noemen. Hoewel een gelijkspel tot de laatste partij tot de mogelijkheden behoorde, gingen de Houtenaren met 2.5 – 1.5 onderuit en eerlijk gezegd was dat niet onverdiend en is Zeist de terechte kampioen van 2019.

Aan het vierde bord moest Jan van Delden als eerste het hoofd buigen. Ik heb de openingsfase gemist, maar constateerde wel dat Jan in het middenspel een kleine kwaliteit achterstond, en in het eindspel werd een niet te verhinderen pionpromotie hem te machtig: 1-0.

Invaller Kees Huijgen speelde aan het derde bord. Kees, die we vooral kennen als deelnemer van het OHK, vertelde onderweg naar Zeist over de leerzame schaaksite van Hikaru Nakamura. Hoe dan ook, in Zeist leidde dat in ieder geval tot een geïnspireerde partij. Hij won de kleine kwaliteit, maar de actieve lichte stukken van de tegenstander noodzaakten Kees tot een verdedigende rol. Nadat hij de kleine kwaliteit had teruggegeven, was het initiatief weer overgenomen en koerste Kees af op een gewonnen eindspel met een gevaarlijke vrijpion meer. Echter toen hij torenruil toeliet, was remise onvermijdelijk: 1.5 – 0.5.

Kees Maas tekende deze avond voor het enige volle punt. Als buurman van bord 2 zag ik hoe het open koningsgambiet met tegengestelde rokades tot een dynamische stelling leidde. Toen wit met een piondoorbraak de zwarte verdediging openbrak en een witte torenbatterij de stelling doorboorde, leek het afgelopen te zijn voor Kees. Echter, in plaats van de 7e rij te bezetten en zwart helemaal klem te zetten, ging wit op pionnenroof uit. Daardoor kreeg Kees ineens tegenspel, en met snelle, agressieve zetten werd zijn tegenstander zo in verwarring gebracht dat deze na een foutieve torenruil in een verloren pionnenrace terechtkwam en spoedig daarna kon opgeven: 1.5 – 1.5.

En zo was de stand weer gelijk en konden we nog hopen op een ontsnapping. Peer van Putten had echter een zware avond met een tegenstander die hij nog kent uit zijn Driebergse schaaktijd en tegen wie hij bepaald geen plusscore heeft. En ook dit keer ging het niet naar wens. Met wit kwam hij aan het 1e bord in een Alapin-Siciliaan niet aan aanvallen toe en werkten de stukken slecht samen. Nadat hij zich enigszins van de druk had bevrijd liep de wedstrijdspanning op, zeker nadat de stand aan de andere borden verrassenderwijze gelijkgetrokken was. In tijdnood probeerde hij zich zo actief mogelijk te verdedigen, maar het bleek niet genoeg: 2.5 – 1.5.

Jammer van de nederlaag, maar over de hele linie niet onterecht. Het viertal heeft nog één ronde te spelen, hopelijk dan met een beter resultaat.

 
Peer van Putten