Login Form

Puzzel van de dag

Vers van de pers: van dattem!!
 
 

1 april (geen grap) traden we thuis aan tegen Paul Keres. Zij stonden en na onderste. En wij waren compleet op ridder Henk na, die zijn vakantiekasteel bewaakte. Dat er aan het einde van de avond de monsterscore 7,5 - 0,5 op het scorebord zou staan, hadden we niet verwacht......

De avond begin rustig, al leek het al snel dat we op een aantal borden beter stonden, en bijna nergens slechter. Gerard R had zijn tegenstander een pion op b2 afgesnoept. Daar zijn mooie spreekwoorden over, maar het leek er op dat deze versie niet giftig was. Johan was goed uit de opening gekomen en leek al wat druk te hebben, Peter scherpe stelling met tegengestelde rokades. Nick rustige opzet, Gerard V was wel wat ongelukkig uit de opening gekomen en stond gedrongen. Freek had wat ruimte, maar zijn tegenstander stond erg degelijk. Vincent goed uit de opening gekomen. En Dieuwe stond al lekker actief met ruimte voordeel. Een overwinning lag voor de hand.

Dieuwe was als eerste klaar en zette de trend van deze avond. Een e-pion ging van e2 naar e4 naar e5 naar e6 naar f7. Ruimte overwicht en de stelling goed naar zijn hand gezet. Geen gekke dingen, gewoon druk houden en afwikkelen resteerde in een dubbeltoren eindspel met 2 pionnen meer. Nauwkeurig uitgespeeld en punt binnengehaald. Vervolgens was het de beurt aan Freek. Altijd lastig, zo'n tegenstander die zich heel degelijk opstelt. Dus een pion in actief spel gestoken. De compensatie was toch erg weinig, maar onder druk maken mensen fouten: met een petite combination kon zijn tegenstander een stuk inleveren: 2-0. Daarna was het mijn beurt. In een scherpe stelling trok mijn tegenstander hard van leer. Een stukoffer waar hij uiteindelijk 3 pionnen voor kreeg. Een van die pionnen van hem liet ik staan, zodat mijn koning zich er mooi achter kon verschuilen. En toen ging de aanval over naar mij. Eerst een kwaliteit er op, toen een paard dat niet aangenomen kon worden, toen het andere paard. In de ingewikkelde wirwar van varianten koos mijn tegenstander een route die snel naar de afgrond met onvermijdelijk mat leidde: 3-0.

En nog steeds overwegend goede stellingen op de andere borden. Ook Vincent was lekker bezig. Rustig uit de opening, opbouwen en initiatief grijpen. Even later was er een stelling met alleen dame en torens. Maar de dame van Vincent maakte het zijn tegenstander's koning het leven zuur. Toen er lijnen open gingen en daar een toren bij kwam was het gedaan: 4-0. Tijd voor Nick: rustige opbouw en dan pion winnen. Vervolgens een long battle om het initiatief van de tegenstander te neutraliseren en eea af te ruilen. Om vervolgens nog meer materiaal buit te maken: 5-0.

Was alles dan koek-en-ei? Nee, zeker niet. Gerard V was moeizaam uit de opening gekomen, waarna zijn tegenstander halverwege de avond met Pxb5 op bezoek kwam, een pion won en actieve stukken hield. Wat restte was een moeizame verdediging. Maar er zijn van die avonden dat alles mee zit, en dit was er zo eentje! Gerard's stukken werden beetje bij beetje actiever, en wist het initiatief naar zich toe te trekken. Dat soort stellingen liggen Gerard wel, en zijn tegenstander bezweek uiteindelijk onder de aanvalsdruk: 6-0.

Het moest niet gekker worden, want ook de topborden leken goed te staan! Johan was goed uit de opening gekomen en had initiatief. Hij leek ook een pion te gaan winnen en de stelling steeds meer naar zicht toe te trekken. Helaas was zijn tegenstander vindrijk en kwamen er allemaal tegendreigingen, in een complexe stelling met (mogelijke) penningen over en weer. Johan wikkelde af naar een eindspel met toren en 2pionnen tegen 2 stukken. Die pionnen waren op de eenzame damevleugel en dus potentieel gevaarlijk, maar helaas dubbelpionnen. Remise was hier de faire uitslag: 6,5 - 0,5

Tenslotte Gerard R. Hij snoepte dus een niet vergiftigde pion op b2, en voorkwam dat zijn tegenstander actief spel ontwikkelde. In tegendeel: Gerard nam hem in de houdgreep, kwam met zijn dame binnen en verlamde het spel van zijn tegenstander. Geduld hebben is dan het devies, en inderdaad, langzaam maar zeker zette hij zijn tegenstander verder klem. Totdat die moegestreden aan het einde van de avond in een soort zetdwang kwam, waarna niets restte dan opgeven.

En zo stond de monsterscore van 7,5 - 0,5 op het bord. Verdiend? Ja zeker! Al had het ook 6 - 2 kunnen worden. Vooral ook veel leuke potten. En daar doen we het voor, op naar de volgende!

 
Peter