Cynici zouden dit smalend een onverdiende overwinning noemen, maar zoals Donner al schreef: de onverdiende overwinningen zijn de mooiste! Of zoals onze alom gewaardeerde teamcaptain Jan vd Werf het formuleerde: het mocht ook wel eens een keer mee zitten! Grote vraag is natuurlijk: waarom werd het geen 4-4 tegen de mannen van Ons Genoegen? Daar kom ik later op terug.

Eerst maar eens uitleggen waarom we niet met grote cijfers verloren, want halverwege was dat toch wel mijn prognose. Vincent stond al snel heel slecht: hij speelde met wit in de doorschuifvariant van het frans twee a-theoretische zetten (Db3 en Pbd2) en zwart leek een snelle overwinning te gaan boeken. Gerard Vernooij op het tweede bord kreeg het Russisch tegen zich, speelde het trage c2-c3 en stond snel minder en toen een stukoffer op niets uit liep, was het ronduit verloren. Ik zag hoe Freek op bord 8 probeerde iets origineels met zijn stelling te doen: “Hij zal toch niet f2xe3 (ipv Dxe3) overwegen?” Ja dus, en Freek kwam heel snel in moeilijkheden. Nick, Benjamin en Joop kwamen gelijk uit de opening, niets meer maar zeker ook niets minder. Albert Piet zette het solide op maar offerde toen wat dubieus twee licht stukken voor toren en pion(nen?). Ikzelf probeerde eens wat lichtzinnigs in de opening, waarna wit fijntjes aantoonde dat dat toch echt niet klopte. Ik vond de handigste manier om een pion te “offeren”, die wit ten onrechte snel terug gaf waarna ik in een ietsje beter eindspel belandde. Nick, Benjamin en Joop speelde keurig remise, al hadden m.n. de laatste twee wel de beste kansen gehad. Gerard V verloor snel.

Verassingen
Toen kwamen de verrassingen: Albert Piet speelde probleemloos remise en Freek kreeg plots een vernietigende koningsaanval in de schoot geworpen. Zelfs Vincent kreeg nadat zijn tegenstander halsstarrig verzuimde de genadeklap uit te delen, de winst zo maar in handen. Stand: 4-3 voor de onzen, met alleen mijn partij nog te gaan. Ik had natuurlijk geheel in stijl op kunnen geven (wat de vierde 4-4 zou hebben betekend!), maar mijn tegenstander ging op herhaling van zetten in, in een stelling die nog steeds beter voor mij is.

Witspelers
Opvallend was hoe moeilijk we het hebben met wit: Het is net alsof met wit spelen ons een morele druk op legt “er iets van te maken”. Wat telkens leidt tot gekunstelde openingsexperimenten die juist tegen solide openingen als het Russisch, Frans of Caro Kann averechts werken. Speel toch gewoon de (theoretisch) beste zet, ook al leidt die niet gelijk tot een vernietigende aanval. Die openingstheorie is zo gek nog niet, als je je stukken goed neer zet dan komt die aanval vanzelf wel, geloof me! Enfin, deze overwinning geeft ons weer aansluiting met de top, al blijft En Passant voorlopig buiten bereik. Een tweede plek moet echter mogelijk zijn als we de volgende cruciale wedstrijd tegen SSC 1922 in winst omzetten. Tegen de twee hekkensluiters moeten dan de bordpunten wat worden opgekrikt en dan wie weet als beste tweede …..

Maandag 13 februari speelde het eerste viertal een thuiswedstrijd tegen Leusden. Het werd een spannende wedstrijd die in ons voordeel beslist werd.

Spelverloop
Aan het vierde bord speelde teamcaptain Willem met wit een heerlijke partij. In een mum van tijd stond de vijandelijk koning onder zware druk. Willem ruilde zijn dame af tegen de twee witte torens waarna de laatste verdedigingslinie was beslecht. Willems stukken stonden klaar voor een mataanval, de stukken van de tegenstander konden op de dame na geen van allen bewegen. Uiteindelijk moest wit de dame geven om niet mat te gaan en de partij werd opgegeven; 1-0 voor Houten
Aan het eerste bord speelde Joop met zwart een gelijkopgaande partij. Na wat beschietingen over en weer werden een aantal stukken geruild en ontstond een remisestand; 1,5 - 0,5 voor Houten.
Aan het tweede bord kwam Freek van een voordelige stelling langzaam terecht in een moeilijk eindspel waarbij zijn pionnen ongunstiger stonden dan die van de tegenstander. Freek had 3 pionnengroepen tegen 2 groepen van zwart; moeilijk, maar het leek toch verdedigbaar. Remise leek binnen bereik.
Aan het derde bord speelde Kees Wassink met zwart. Een lastige wedstrijd voor Kees; hij werd gaandeweg behoorlijk teruggedrongen naar de onderste drie rijen. Met een achterstand in tijd besloot de tegenstander echter tot een remiseaanbod over te gaan. Kees ging rustig achteroverzitten en keek naar het verloop op bord twee. De uitslag daarvan zou immers bepalen of een remise voor Kees genoeg zou zijn voor de eindoverwinning voor Houten..
Aan het tweede bord werd Freek's stelling na een onnauwkeurigheid onverdedigbaar. Kees wist genoeg en speelde zijn volgende zet waarmee het remiseaanbod van tafel was. Freek verloor kort daarop waardoor Kees vol aan de bak moest. Hoewel de speler van Leusden zeker niet minder stond wist hij eigenlijk niets door te zetten op het bord. Twee sterke lopers en ver gevorderde pionnen in het centrum deden hem niet besluiten tot actie, maar tot afwachten. Kees maakte daar prima gebruik van en speelde zijn zetten wel resoluut en zonder veel tijdverlies.
uiteindelijk gaf wit onder tijdsdruk materiaal weg en was de strijd gestreden; einduitslag 2,5 - 1,5.

Tweede viertal
Nog tijdens de wedstrijd (twee partijen waren nog bezig) kwam het tweede viertal terug uit Loenen aan de Vecht van een uitwedstrijd tegen V&O 3. Blije gezichten, en terecht, want ze namen een 3-1 overwinning mee terug. Kees Maas en Koen Hobelman wisten te winnen, terwijl Frank en Johan remise speelden.
Het tweede viertal staat nu fier aan kop met 10 punten uit 5 wedstrijden. Een prachtprestatie!

Ook dit jaar zijn enkele leden van schaakvereniging houten afgereisd naar het tata steel chess tournament in Wijk aan Zee. Frank Gruters, Vincent Verstege en Julius Budwilowisz speelden mee in de dag-vierkampen en Gerard Rill met het Rapid toernooi (groep a).
De eerste dag werd goed begonnen; Frank en Julius wonnen hun partij, Vincent speelde tegen een bekende en er kwam remise op het bord. De 2e dag waren de Supporters Jan van der Werf en Jan Ouwens van de partij en kwamen ons aanmoedigen in de mooie speelzaal. Julius won deze dag en had daarmee 2 punten, Frank en vincent verloren beiden. Na de partijen konden we Jan en Jan in het paviljoen aan een kop koffie vinden terwijl ze daar de uitleg van de partijen van de grootmeesters aan het bekijken waren. De 3e dag troffen we Jan Ouwens ook weer in de speelzaal. Frank was deze dag erg snel klaar; hij kon door een fout van zijn tegenstander al vrij snel mat geven. Julius won ook zijn partij vrij vlot daarna. Bij Vincent was dit nog even afwachten; hij heeft het heel lang spannend gehouden maar uiteindelijk won ook Vincent zijn partij. Julius werd 1ste in zijn poule met 3 uit 3, Frank werd gedeeld 1ste met 2 uit 3 en Vincent werd gedeeld 2e met 1,5 uit 3. In het rapid toernooi speelde Gerard Rill mee; hij haalde 4,5 uit 7. Joop Jentink kwam op zondag ook nog een kijkje nemen bij Tata steel Chess. Het toernooi is eigenlijk een jaarlijkse 'must' voor iedere schaakliefhebber.

Aan het eind van het vorige seizoen was het eerste 4-tal kampioen van de eerste klasse met het maximaal aantal te behalen punten. Het werd tijd voor een treetje hoger; de kampioensgroep. Met de zes spelers waar we tot nog toe mee gespeeld hebben moet het mogelijk zijn om hoog mee te draaien in de kampioensgroep. De eerste twee wedstrijden kwam dat er echter nog in het geheel niet uit. Door diverse omstandigheden en soms wat tegenslag verloren we twee maal jammerlijk. Het niveau was gewoon te wisselvallig; partijen die'kat in het bakkie' leken gingen plotseling verloren en dat kost je iedere keer de punten.

Nu dan toch
Vrijdag 20 januari, uit tegen Baarn ging het eindelijk de goede kant op. Wisselvalligheid in de partijen was er nog wel maar op het juiste moment werden de punten gescoort; we wonnen met 1-3. We zijn daardoor eindelijk aangehaakt in de competitie en gaan natuurlijk minimaal voor klassebehoud.

Spelverloop
Op bord 4 speelde Kees wassink zijn allereerste externe wedstrijd. Met zwart moest Kees opboksen tegen een sterke aanval tegen zijn koningsstelling ontstaan vanuit een Engelse opening. Het kwam zelfs zo ver dat de tegenstander een loper op de diagonaal van Kees' koning zette met tussen de loper en de koning een toren van Kees. We weten allemaal wat dat betekent; een penning en dus narigheid. Wonder boven wonder maakte de tegenstander een reeks wonderlijke en foutieve beslissingen waarna Kees de overhand kreeg. Met prima actief spel van zijn Dame wist Kees te voorkomen dat zijn koning verder in de problemen zou komen en won.
Op bord 3 speelde Wim Smit een wisselvallige partij. Vanuit de opening wist hij met wit snel een paard te winnen voor twee pionnen. Een zet of tien later echter bleek, terugkijkend, dat de zetten van wit veel minder effectief waren geweest dan die van zwart. Opeens werkten de zwarte stukken, hoewel in de minderheid, samen en werd het spartelen voor de onsamenhangende witte stukken. Zwart speelde aggresief en snel werd het positionele voordeel omgezet in groot materieel voordeel. Wim was verloren en wist dat hij na de prachtige opening ergens de boot gemist had... 1-1
Aan bord twee speelde Freek Busstra met zwart. Zoals we gewend zijn van Freek werd het een aanvallende partij. Na beider korte rochades kwamen zowel voor wit als voor zwart de dame, een aantal lichte stukken en een pion in het geweer tegen de vijandelijke koning. Nauwkeurig rekenwerk was vereist om telkens de juiste voortgang te vinden. Freek deed dat het best; de tegenstander vergaloppeerde zich en verloor een paard. Dit voordeel werd door Freek snel binnengesleept tot een vol punt, 1-2 voor Houten.
Op bord 1 speelde Joop een lange partij. Het was zo'n partij waarin je van begin tot eind ietsje beter staat, daardoor iets eenvoudiger en sneller de juiste zetten vindt dan de tegenstander en af kan wachten tot het beslissende moment zich eigenlijk vanzelf aandient. Dat moment kwam toen de witte stukken optimaal stonden en de pionnendoorbraak gestart kon worden. In een aantal zetten was er veel materiaal verdwenen, waarbij zwart het meest had moeten inleveren. In vliegende tijdnood miste zwart nog een (lastig te vinden) remisemogelijkheid door een eeuwigschaak-maneuvre. Tegen het eind van zijn tijd en in een hopeloos verloren stelling gaf zwart het op. 1-3 voor Houten.