Aan het eind van het vorige seizoen was het eerste 4-tal kampioen van de eerste klasse met het maximaal aantal te behalen punten. Het werd tijd voor een treetje hoger; de kampioensgroep. Met de zes spelers waar we tot nog toe mee gespeeld hebben moet het mogelijk zijn om hoog mee te draaien in de kampioensgroep. De eerste twee wedstrijden kwam dat er echter nog in het geheel niet uit. Door diverse omstandigheden en soms wat tegenslag verloren we twee maal jammerlijk. Het niveau was gewoon te wisselvallig; partijen die'kat in het bakkie' leken gingen plotseling verloren en dat kost je iedere keer de punten.

Nu dan toch
Vrijdag 20 januari, uit tegen Baarn ging het eindelijk de goede kant op. Wisselvalligheid in de partijen was er nog wel maar op het juiste moment werden de punten gescoort; we wonnen met 1-3. We zijn daardoor eindelijk aangehaakt in de competitie en gaan natuurlijk minimaal voor klassebehoud.

Spelverloop
Op bord 4 speelde Kees wassink zijn allereerste externe wedstrijd. Met zwart moest Kees opboksen tegen een sterke aanval tegen zijn koningsstelling ontstaan vanuit een Engelse opening. Het kwam zelfs zo ver dat de tegenstander een loper op de diagonaal van Kees' koning zette met tussen de loper en de koning een toren van Kees. We weten allemaal wat dat betekent; een penning en dus narigheid. Wonder boven wonder maakte de tegenstander een reeks wonderlijke en foutieve beslissingen waarna Kees de overhand kreeg. Met prima actief spel van zijn Dame wist Kees te voorkomen dat zijn koning verder in de problemen zou komen en won.
Op bord 3 speelde Wim Smit een wisselvallige partij. Vanuit de opening wist hij met wit snel een paard te winnen voor twee pionnen. Een zet of tien later echter bleek, terugkijkend, dat de zetten van wit veel minder effectief waren geweest dan die van zwart. Opeens werkten de zwarte stukken, hoewel in de minderheid, samen en werd het spartelen voor de onsamenhangende witte stukken. Zwart speelde aggresief en snel werd het positionele voordeel omgezet in groot materieel voordeel. Wim was verloren en wist dat hij na de prachtige opening ergens de boot gemist had... 1-1
Aan bord twee speelde Freek Busstra met zwart. Zoals we gewend zijn van Freek werd het een aanvallende partij. Na beider korte rochades kwamen zowel voor wit als voor zwart de dame, een aantal lichte stukken en een pion in het geweer tegen de vijandelijke koning. Nauwkeurig rekenwerk was vereist om telkens de juiste voortgang te vinden. Freek deed dat het best; de tegenstander vergaloppeerde zich en verloor een paard. Dit voordeel werd door Freek snel binnengesleept tot een vol punt, 1-2 voor Houten.
Op bord 1 speelde Joop een lange partij. Het was zo'n partij waarin je van begin tot eind ietsje beter staat, daardoor iets eenvoudiger en sneller de juiste zetten vindt dan de tegenstander en af kan wachten tot het beslissende moment zich eigenlijk vanzelf aandient. Dat moment kwam toen de witte stukken optimaal stonden en de pionnendoorbraak gestart kon worden. In een aantal zetten was er veel materiaal verdwenen, waarbij zwart het meest had moeten inleveren. In vliegende tijdnood miste zwart nog een (lastig te vinden) remisemogelijkheid door een eeuwigschaak-maneuvre. Tegen het eind van zijn tijd en in een hopeloos verloren stelling gaf zwart het op. 1-3 voor Houten.

Vrijdag 13 januari heeft het 2de viertal van Houten gewonnen tegen Moira Domtoren 2. De eerste wedstrijd werd tegen Woerden met 3-1 gewonnen met Johan Onnink, Arno Knobbe, Frank Gruters en Jan Ouwens. De tweede wedstrijd tegen Ameide thuis werden de punten binnengehaald door Arno en jan Ouwens, Johan speelde remise en Frank verloor; 2,5-1,5. Tegen Moira Domtoren werd het ook 2,5-1,5. Frank aan bord 1 maakte korte metten met zijn tegenstander. Jan Ouwens kwam niet goed uit de opening en moest al vroeg een toren inleveren. Johan speelde weer een solide partij en wist te winnen. Jan vd Werf speelde aan bord 4 remise tegen een blinde mevrouw. Hoewel het wat lastiger is voor de tegenstander om zich te concentreren blijkt het toch mogelijk te zijn om partijen te spelen voor een blinde schaker. Het team staat nu bovenaan met 1 punt los na 3 wedstrijden. De volgende wedstrijd is tegen VenO 2 op 23 januari thuis. We hopen de goede reeks voort te kunnen zetten om zo voor Houten ook met dit viertal een goede positie te kunnen behalen.

Op maandag 9 januari, vervuld van goede voornemens, trad het eerste van Houten aan tegen Barneveld 1. Om eerlijk te zijn was ik na een klein half uur niet zeer optimistisch. Niemand was beter uit de opening gekomen, en Gerard Vernooij zelfs veel slechter: pion achter en een bedenkelijke positie. Maar gaandeweg de avond begon de lucht toch op te klaren. Mijn stand was niet perse beter, maar wel erg spannend. Nick op 3 had een bijzonder gezonde stand opgebouwd en een prettige plus. Vincent op 4 was met een mooi loperpaar uit de opening gekomen: nu alles nog even goed neerzetten. Albert Piet , Benjamin, Joop hadden een gezonde positie, eerder beter dan minder en Freek had zelfs een prachtstelling met pluspion. Kortom: ik had het gevoel dat dit nu eens een soepele overwinning zou worden. Dat pakte anders uit.

Toch geen soepele overwinning
Albert Piet won weliswaar een kwaliteit, maar construeerde toen een soort zelfmat die hem de partij kostte. Vincent kreeg zijn stukken niet op een paar lekkere velden, zijn koning kwam toen in gevaar en hij moest uiteindelijk zijn dame offeren voor te weinig compensatie. Freek koesterde langzaam maar zeker zijn pluspion naar een gewonnen eindspel, vercombineerde zich toen en moest hevig balend in remise berusten. Benjamin kon geen ijzer met handen breken en speelde een solide remise. Nick speelde zijn voordeel ijzersterk uit. Zijn positie was zo goed, dat hij ondanks stukkenruil zijn positievoordeel omzetten in een aanval die snel won. Joop hield na een weerbarstige opening zijn stelling goed bij elkaar, offerde op het juiste moment een pion die zijn tegenstander niet aan durfde te nemen. Het maakte niet uit: Joop kwam in het voordeel en wikkelde feilloos af naar een gewonnen toreneindspel. Zelf speelde ik op bord 1 een wat inspiratieloze partij. Mijn stelling was ok, maar als mijn tegenstander niet zo aardig was om zich in het zwaard te storten was het nog een lang geduw geworden.

Superieure eindspeltechniek
Bij een voordelige 4 - 3 stand zwoegde alleen Gerard V op bord 2 nog door. De pion stond hij nog steeds achter, maar dat hij de zwarte aanval had overleefd was al een meevaller. Gerards superieure eindspeltechniek gaf uiteindelijk de doorslag: een verdiende remise voor onze man. Daarmee behaalden we dus de broodnodige overwinning om een beetje mee te blijven doen. Is de vormcrisis nu voorbij? Ik zou zeggen van wel. Er lijkt weer een meer natuurlijke flow in de partijen te zitten. We komen niet in tijdnood en op de juiste momenten wordt er tijd geïnvesteerd om het stellingsprobleem te doorgronden. Niemand had gek opgekeken wanneer we deze wedstrijd met 6 - 2 hadden gewonnen als bijv. Freek en Albert Piet hun gewonnen positie hadden verzilverd. Kortom: we zijn op de weg terug!

"Wat is het toch eigenlijk een kutspel", waren de woorden waarmee Benjamin de avond samenvatte. Hij had zojuist een gewonnen eindspel verloren en daarmee de eindstand op 4 - 4 bepaald tegen Moira Domtoren 2. Erg zuur voor Benjamin, vooral omdat hij de hele avond hard had moeten werken om na een mislukte opening op de been te blijven. Helaas kostte de tijd die hem dat had gekost hem uiteindelijk de kop.

Vormcrisis
Je herkent een vormcrisis vooral aan hevig tijdverbruik die sombere zetten produceert. Je denkt je suf, vindt de oplossing niet en je doet een zet die niet leuk is maar waarmee je HOOPT de schade te beperken. In vorm komen de zetten vanzelf: je denkt voor je fatsoen nog even na, checkt een variantje hier en daar, maar je wist eigenlijk al dat de eerste zet die je overwoog de beste zet was. Nick speelde een goede partij, maar moest er zo hard voor werken (dreigende tijdnood) dat toen zijn tegenstander in mindere stand remise aan bood hij hem wel kon zoenen. Bij Joop stroomde het ook niet: een stelling van gewapend beton is niet met blote handen in beweging te krijgen. Albert Piet speelde ook een moeizame partij, maar hij vond wel de oplossing en won uiteindelijk soepel. Gerard Vernooij kreeg het koningsgambiet tegen zich en verloor geheel volgens een eeuwenoude traditie zijn pion op f7. Somberheid was zijn loon: lang spartelen in een stelling met twee pionnen minder die gewoon verloren blijft. Vincent speelde ook al zo'n deprimerende partij. Zwakke damevleugel, daarna ook nog een zwak centrum en dan langzaam zonder een kans op activiteit doodgedrukt worden ... brrrr. Ikzelf speelde zo'n partij die je wel moet winnen, maar waar je de genadeklap maar niet kan vinden. Gelukkig vond mijn tegenstander hem wel. De man die de vorm lijkt te hebben teruggevonden was Freek. Solide opening, geen gekke dingen doen, stukken actief houden, vijandelijk koningstelling wat los weken en toeslaan. Zo doe je dat!

Advies
Mijn advies aan deze kwakkelende patient:
1. Speel je vertrouwde opening vlot en volg je intuitie
2. Prioriteit geven aan de activiteit van je stukken, ook al kost het wat materiaal
3. Hou de stelling licht en luchtig: handhaaf de spanning in de pionnenstructuur en schuif het niet dicht!

Stroomt het dan nog steeds niet neem dan een borrel, hetgeen ook van pas komt als de vormcrisis nog niet bezworen lijkt te zijn...